Biografie

Gay Cult van Staatsgreep

Als enig kind van een muzikant en een Greenpeaceactivist groeide Elea op met het zonnige wereldbeeld dat de Aarde een podium is waar we door kleine en grote demonstraties iets kunnen doen tegen al het onrecht. Zij versleet de dagen met het maken van geïllustreerde boekjes over elfjes en atoomwapens, het analyseren van gedichten en het zingen en op de piano spelen van (meestal aan Sinterklaas opgedragen) zelfbedachte liedjes. Haar Vrije Schoolopleiding bracht haar in contact met de meest uiteenlopende kunstvormen en ze maakte daar dankbaar gebruik van.

Toen Elea erachter kwam dat Sinterklaas wellicht niet bestaat in de alwetende, onsterfelijke vorm waarin ze hem altijd had toegezongen, transformeerde haar kinderlijke acceptatie van de ondergang van de wereld in een woede tegen de gevestigde orde. Vanaf dat moment wist ze zeker dat ze kunstenaar wilde worden. Ze bracht steeds meer tijd door achter de schildersezel en de piano en schreef briefromans aan haar vriendinnen. Bovendien ging ze op een kinderkoor bij Pieter-Jan Olthof, waar ze haar eerste ervaringen maakte met het zingen van klassieke muziek.

In 2005 nam de koorleraar Elea’s klas mee naar Don Giovanni in de Opera van Essen. In de opera herkende Elea haar kans om al haar favoriete kunstvormen samen te brengen: muziek, theater, beeldende kunst, mode, tekstschrijven. Ze zette haar zinnen op operazangeres worden en ging in de leer bij Robert Valter. Drie jaar later, op haar zeventiende, deed ze auditie voor verschillende conservatoria en begon haar studie klassieke zang in 2009 bij Charlotte Margiono.

Op het Utrechts Conservatorium werd Elea’s interesse voor modern-klassiek muziektheater steeds duidelijker. Ze legde intensief contact met de afdeling compositie en zong in verschillende opera’s en liederen van compositiestudenten, zoals Remy Alexander, Anne-Maartje Lemereis en Quinn Jacobs. Ook Jeroen D’hoe, de leraar compositie, begon aan een liederencyclus geschreven voor Elea’s stem.
Intussen liet Elea haar strijdlust niet vieren en zette zij zich in voor een HKU waarbinnen jonge kunstenaars zich veelzijdiger, eigentijdser en individueler kunnen ontwikkelen dan al mogelijk is. Op een hierop gerichte studentenconferentie kwam zij in contact met Niels Hak, een componist met wie zij nog steeds samenwerkt onder de naam Staatsgreep.
Elea ontdekte ook de kracht van het lesgeven en de expressiemogelijkheid en veilige haven die zij leerlingen kon bieden. Ze deed met veel enthousiasme onderzoek naar het effect van zang op bijzonder kwetsbare groepen zoals jongeren met een eetstoornis en gaf ook verschillende zanglessen op een eetstoorniskliniek en bij een lotgenotenbijeenkomst.

Met Niels Hak bij Rotterdamse Operadagen

Door een studentenproject waarbij de Utrechtse zangafdeling twee vroege opera’s van Mozart regisseerde en uitvoerde, in combinatie met de dramalessen van Wilfred van de Peppel, kwam Elea erachter dat zij nog veel te winnen had op het gebied van acteren en theatermaken. Omdat zij altijd op zoek was en blijft naar de beste manier om haar verhaal te vertellen en haar ideeën te delen, ging zij na haar cum laude afstuderen aan het Utrechts Conservatorium naar Wenen, Oostenrijk.
Daar studeerde zij theater- en filmacteren aan de Schauspielschule. Zij volgde lessen in onder andere rolinterpretatie, lichaamsbeheersing, ensemblewerk, filmacteren en Duitse spraaklessen van leraren als Frauke Steiner, Adriana Salles, Andreas Simma, Sara Livia-Krierer en Melanie Herbe. Door haar tijd in Wenen beheerst Elea de Duitse taal vloeiend.

‘Pilot’ van Sandy Verhoeve

In Wenen sloot zij zich aan bij de theatergroep Theatre Open Space, waar zij vraagtekens zetten bij verschillende sociale ordes door met simpele bewegingen (lopen, staan, draaien, liggen) die heersende orde te doorbreken. Verder werkte zij mee aan een aantal korte films van nederlandse regisseuse Sandy Verhoeve en was zij regelmatig model bij fotografieprojecten.

In haar autonome werk ontwikkelde Elea Bekkers zich als schrijver en schreef verschillende libretti en teksten onder Staatsgreep.

In 2016 kreeg Elea van Niels Hak bericht dat hij een libretto van haar, De Man die afdreef op de Zee, ging gebruiken voor zijn eindexamenopera, met het verzoek om naar Nederland te komen en de hoofdrol te zingen. Terwijl Elea die rol zong, stond zij ook  in het voorprogramma van Holland Opera’s Styx met de moderne opera Echo van Stef Veldhuis, en op Vuurol in het slavenkoor van De Vermoeide Mens van Imre van den Bosch.

Van 2016 tot 2019 was Elea Bekkers werkzaam als cursusleider en regisseur bij Workshop de Ontdekkingsreis, waar zij samen met een groep kinderen van de basisschoolleeftijd films bedacht, schreef, produceerde en naar een volwaardig eindproduct bracht.

Vanaf 2017 geeft Elea elke maandag en donderdag zangles aan individuele leerlingen en dirigeert zij een kinderkoor bij Fulco Muziekonderwijs.

Samen met componist Anne-Maartje Lemereis schreef Elea in 2018 een liederencyclus voor beginnende piano-zangduos, Speeldoosjes, met muzikale en conceptuele thema’s die aansluiten bij de belevingswereld van kinderen en hun uitnodigen, ongebruikelijke ritmes, harmoniën of manieren van zingen uit te proberen. Onder de noemer Speeldoosjes gaven Anne-Maartje en Elea ook cursussen operaschrijven op basisscholen. De kinderen bedachten het verhaal, schreven teksten en muziek, en voerden zelf de mini-opera uit.

In de zomer 2018 vertolkte Elea Bekkers de rol van koorsolist in de projectopera Thijl van het Utrechts Studenten Concert, waar zij ook understudy was voor Wilke ter Brummelstroete voor de rol van Stevenijne.

Van september 2019 tot en met september 2020 is zij als ensemblezangeres werkzaam geweest bij NKK NXT, het traineeprogramma van het Nederlands Kamerkoor. Daar zette zij de voorstelling: Staan en Opvallen in elkaar. De opdracht was, een visie te schetsen over de koormuziek van de toekomst en NKK NXT zette dit uiteen door een ruimtelijke concertervaring te bieden, met hedendaagse muziek van zeer uiteenlopende genres, en gebruik van lichaam en beweging en het bedekken en tonen van het gezicht om tot een veelzijdige vertelling te komen.

Op de planning stond ook een rol de opera Kaap die goeie Koop van operagezelschap Silbersee en theatergezelschap Gouden Haas, op Karavaan in mei en op Oerol in juni 2020. Door Corona zijn die festivals niet doorgegaan en staat de planning van die opera in de koelkast.

Doorlopend werkt Elea met uiteenlopende hedendaagse componisten als Christian Chamoun, Niels Hak en Gagi Petrovic samen aan geheel nieuw werk. Daarbij gaat Elea op zoek naar de grenzen van haar stem, de concertruimte, en wat muziek zou kunnen betekenen. Zij zet grote vraagtekens bij dogma’s en grenzen die binnen en tussen muziekgenres bestaan. Dat doet zij, door zich breed te blijven otwikkelen in haar zangtechniek en zich niet te laten tegenhouden door de klassieke definitie van een muziekstuk, een concert, een concertoutfit, of de grenzen tussen klassieke en lichte zangtechniek. Elea laat zich bij Sylvia Boone bijscholen in de lichte en musicalzangtechniek. Ook treedt zij regelmatig op in de Janskerk, Utrecht, met hun vaste organist Laurens de Man.

Op dit moment woont Elea in de buurt van Utrecht in een idealistisch Centraal Wonencomplex en vult tijdens de verschillende gradaties van de lockdown haar dagen met schrijven, schilderen en natuurlijk musiceren en spelen.